همایون، با «تپلی» از ایران تا دور دنیا







*******************************

همایون - Homayoun

محمدعلی تبريزيان - Mohammad Ali Tabrizian

محمدعلی تبريزيان (همایون - Homayoun) Mohammad Ali Tabrizian


Homayun (in Persian:همایون; born in 1937 in Mashhad, Iran), born Mohammad Ali Tabrizian, is an Iranian actor. His most notable roles are in films such as Topoli and Soltan-e Ghalbha.

............

همایون (بازیگر)

محمد علی تبریزیان با نام هنری همایون (۱۳۱۶ مشهد), بازیگر ایرانی.

زندگینامه :
محمد علی تبریزیان با نام هنری همایون (زاده ۱۳۱۶ در شهرمشهد), که کار خود را در اواخر دههٔ ۱۳۳۰ آغاز کرد.
همسرش مهری فرحزادی (خالهٔ لیلا فروهر) و فرزندش امید تبریزیان (بازیگر) است. او کار خود را با فیلم " داماد میلیونر" و " بی ستاره‌ها " در سال ۱۳۳۸ آغاز کرد. در فیلمهای سلطان قلبها و دروازهٔ تقدیر با لیلا فروهر همبازی بود.

**********

فيلم شناسی :   بازيگر (۹۸) / تهيه كننده  (۱)


 فيلم شناسی : بازيگر ... تهيه كننده
بازيگر  : (۹۸) مورد
(۱۳۵۰)(۱۳۴۰)(۱۳۳۰)
۱ -  زن و زمين/خوش غيرت (۱۳۵۷)
۲ -  جاني و تپل (۱۳۵۶)
۳ -  پاكباخته (۱۳۵۵)
۴ -  مردي در آتش (۱۳۵۵)
۵ -  بابا خالدار (۱۳۵۴)
۶ -  خانه خراب (۱۳۵۴)
۷ -  شاهرگ (۱۳۵۴)
۸ -  آقاي جاهل (۱۳۵۲)
۹ -  خيالاتي (۱۳۵۲)
۱۰ -  دل خودش مي خواد (۱۳۵۲)
۱۱ -  شورش (۱۳۵۲)
۱۲ -  فرزند شمشير (۱۳۵۲)
۱۳ -  اسير (۱۳۵۱)
۱۴ -  تپلي (۱۳۵۱)
۱۵ -  مرغ تخم طلا (۱۳۵۱)
۱۶ -  بابا شمل (۱۳۵۰)
۱۷ -  دختر فراري (۱۳۵۰)
۱۸ -  شوفر خوشگله (۱۳۵۰)
۱۹ -  حادثه جويان (۱۳۴۹)
۲۰ -  علي بي غم (۱۳۴۹)
۲۱ -  قوز بالا قوز (۱۳۴۹)
۲۲ -  ليلي و مجنون (۱۳۴۹)
۲۳ -  ياقوت سه چشم (۱۳۴۹)
۲۴ -  جيب بر خوشگله (۱۳۴۸)
۲۵ -  دنياي آبي (۱۳۴۸)
۲۶ -  روسپي (۱۳۴۸)
۲۷ -  كاسبهاي محل (۱۳۴۸)
۲۸ -  مالك دوزخ (۱۳۴۸)
۲۹ -  پلي بسوي بهشت (۱۳۴۷)
۳۰ -  چرخ بازيگر (۱۳۴۷)
۳۱ -  خشم كولي (۱۳۴۷)
۳۲ -  دنياي پوشالي (۱۳۴۷)
۳۳ -  ستاره هفت آسمان (۱۳۴۷)
۳۴ -  سلطان قلبها (۱۳۴۷)
۳۵ -  عشق قارون (۱۳۴۷)
۳۶ -  مرد حنجره طلايي (۱۳۴۷)
۳۷ -  مردانه بكش (۱۳۴۷)
۳۸ -  ايمان (۱۳۴۶)
۳۹ -  دروازه تقدير (۱۳۴۶)
۴۰ -  زن ها و شوهرها (۱۳۴۶)
۴۱ -  سرنوشت (۱۳۴۶)
۴۲ -  گوهر شب چراغ (۱۳۴۶)
۴۳ -  مأمور 0008 (۱۳۴۶)
۴۴ -  مرد بي ستاره (۱۳۴۶)
۴۵ -  نسيم عيار (۱۳۴۶)
۴۶ -  هارون و قارون (۱۳۴۶)
۴۷ -  امروز و فردا (۱۳۴۵)
۴۸ -  پروفسور نخاله (۱۳۴۵)
۴۹ -  حاتم طائي (۱۳۴۵)
۵۰ -  داماد فراري (۱۳۴۵)
۵۱ -  شمسي پهلوان (۱۳۴۵)
۵۲ -  فيل و فنجان (۱۳۴۵)
۵۳ -  قفس طلائي (۱۳۴۵)
۵۴ -  قهرمان دهكده (۱۳۴۵)
۵۵ -  گدايان تهران (۱۳۴۵)
۵۶ -  گنجينه سليمان (۱۳۴۵)
۵۷ -  يك قدم تا بهشت (۱۳۴۵)
۵۸ -  خروس جنگي (۱۳۴۴)
۵۹ -  خوشگل خوشگلا (۱۳۴۴)
۶۰ -  داغ ننگ (۱۳۴۴)
۶۱ -  زشت و زيبا (۱۳۴۴)
۶۲ -  سرسام (۱۳۴۴)
۶۳ -  شيرمرد (۱۳۴۴)
۶۴ -  شيطون بلا (۱۳۴۴)
۶۵ -  مرخصي اجباري (۱۳۴۴)
۶۶ -  بن بست (۱۳۴۳)
۶۷ -  سه تفنگدار (۱۳۴۳)
۶۸ -  وسوسه (۱۳۴۳)
۶۹ -  آقاي هفت رنگ (۱۳۴۲)
۷۰ -  جدال در مهتاب (۱۳۴۲)
۷۱ -  نابغه هفت ماهه (۱۳۴۲)
۷۲ -  دخترها اينطور دوست دارند (۱۳۴۱)
۷۳ -  زن دشمن خطرناكيست (۱۳۴۱)
۷۴ -  طلاي سفيد (۱۳۴۱)
۷۵ -  قربون خودم (۱۳۴۱)
۷۶ -  گرگهاي گرسنه (۱۳۴۱)
۷۷ -  نصيب و قسمت (۱۳۴۱)
۷۸ -  آس و پاس (۱۳۴۰)
۷۹ -  آهنگ دهكده (۱۳۴۰)
۸۰ -  بيوه هاي خندان (۱۳۴۰)
۸۱ -  پستچي (۱۳۴۰)
۸۲ -  خانم عوضي گرفتين (۱۳۴۰)
۸۳ -  خروس بي محل (۱۳۴۰)
۸۴ -  دام عشق (۱۳۴۰)
۸۵ -  دختران حوا (۱۳۴۰)
۸۶ -  دختري فرياد مي كشد (۱۳۴۰)
۸۷ -  صد كيلو داماد (۱۳۴۰)
۸۸ -  علي واكسي (۱۳۴۰)
۸۹ -  گلي در شوره زار (۱۳۴۰)
۹۰ -  مرغابي سرخ كرده (۱۳۴۰)
۹۱ -  آخرين هوس (۱۳۳۹)
۹۲ -  آينه تاكسي (۱۳۳۹)
۹۳ -  اول هيكل (۱۳۳۹)
۹۴ -  عروسك پشت پرده (۱۳۳۹)
۹۵ -  كي به كيه؟ (۱۳۳۹)
۹۶ -  از پاريس برگشته (۱۳۳۸)
۹۷ -  بي ستاره ها (۱۳۳۸)
۹۸ -  داماد ميليونر (۱۳۳۸)

**********
 فيلم شناسی :   بازيگر ... تهيه كننده
تهيه كننده  : (۱) مورد
(۱۳۴۰)
۱ -  ستاره هفت آسمان (۱۳۴۷)

*********************

همایون (بازیگر)
نام اصلی : محمد علی تبریزیان
زمینه فعالیت : سینما و تئاتر
تولد : ۱۳۱۶, مشهد
ملیت : ایرانی
پیشه : بازیگر
سال‌های فعالیت : ۱۳۳۶ تا ۱۳۵۶
همسر(ها) : ژاله فرحزادی
فرزندان : امید تبریزیان
مدرک تحصیلی : متوسطه


***************************

همایون - Homayoun

محمدعلی تبريزيان - Mohammad Ali Tabrizian














**********

همایون، با «تپلی» از ایران تا دور دنیا

سینمای ایران چهره‌های كمدی متعددی را به خود دیده؛ اما انگشت‌ شمار بودند چهره‌هایی كه همیشه در یك اوج متوالی بمانند و این وجهه را حتی با وقفه سی و چند ساله دوری از بازیگری حفظ كنند. در واقع همایون فراتر از یك ستاره كمدی سالیان گذشته است و بازمانده‌ از نسلی است كه هر لحظه حضورشان همین حالا هم غنیمتی برای نسل حاضر است. او سال ۱۳۱۶ در مشهد متولد شد و با آثاری چون سلطان قلب‌ها،  گدایان تهران و تپلی در حافظه سینمای ما ماندگار شده است. 



دلم تنگ شده برای همه دوستان قدیم...

فست‌ فود همایون و رستوران قاراشی :

چند وقتی هست كه فست‌فود همایون را برای بچه‌هایم راه ‌انداخته‌ام و این روزها بیشتر مشغول رسیدگی به آن هستم. در كنارش رستوران قاراشی را همچنان دارم. ۳۵ سال است كه این رستوران فعالیت می‌كند و مشتریان زیادی هم دارد. از سال ۵۹ كه دایر شده بسیار خوب بوده و استقبال خوبی از آن می‌شود. 

آشپزی، سخت‌ ترین كار دنیا :

راستش همیشه به غذا علاقه زیادی داشتم و دلم می‌خواست وارد این كار بشوم. در واقع هرجا كه برای خوردن غذا می‌ رفتم همیشه از پخت غذا یا سرویس‌های‌شان ایراد می‌ گرفتم كه چرا غذاهای‌ شان این‌ طوری یا آن‌ طوری است. به خودم گفتم شخصا باید دست به كار شوم و غذاهای باكیفیتی دست مردم بدهم. البته وقتی وارد این كار شدم، دیدم یكی از سخت‌ ترین كارهای دنیاست. شما روزانه با بیش از ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر با سلایق متنوع روبه‌ رو می‌شوید كه باید جوابگوی همه آنها باشید و همه را راضی نگه دارید. 

 به یاد پلوخورش‌ های شاغلام :

همه غذاهای رستوران را خودم تهیه كرده‌ام. از همان اول هم آشپزی‌ام خوب بود. آن سال‌ها خیلی وقت‌ها ‌پیش برای خودم غذا درست می‌كردم و این كار را به مرور خوب یاد گرفتم. البته در خانه حالا بچه‌ها برایم غذا درست می‌كنند. یادش بخیر! همیشه دوست داشتم در یک جای خوب غذای سالم بخورم؛ برای همین گاهی بین آن همه غذاخوری‌ها می‌رفتم سرچشمه. چند باری هم با مرحوم تختی رفته بودم. آن زمان كه در رادیو كار می‌كردیم سلف سرویس داشتیم، اما روبه‌روی رادیو، شاغلامی بود كه پلوخورش‌های مختلفی می‌داد كه من ترجیح می‌دادم غذای ارزان و مجانی اداره را ول كنم و بروم پول بدهم غذای دستپخت او را بخورم. 


دلم تنگ شده برای همه دوستان قدیم...


 دلتنگی برای عشق قدیمی :

در تمام این سال‌ها رستوران‌داری برای من تنها راه برای سیر كردن شكم خودم و خانواده‌ام و گذران زندگی بود؛ وگرنه دل من پیش بازیگری است. كار اصلی من كه باید در آن باشم حضور در صحنه تئاتر است. برای منی كه هشت ماه با دوستانم تمرین می‌كردم تا فقط یك سئانس سالن نمایش اجاره كنیم و بدون هیچ امكاناتی كار را اجرا برویم، بازیگری یعنی عشق و در تمام این سال‌ها دلم برای این عشقم تنگ شده است. 

از تارزان تا اولیور هاردی :

عشق به بازیگری در خون من بود. هفت، هشت سال داشتم كه با دیدن كارهای اكشن و پرتحركی مانند تارزان، صاعقه و یكه‌سوار به بازیگری علاقه‌مند شدم؛ اما دیدن كارهای لورل و هاردی بود كه باعث شد حس كنم باید كار كمدی انجام بدهم. آن سال‌ها فیلم زیاد می‌دیدم و تئاتر زیاد می‌رفتم؛ چه با خانواده و چه با دوستانم؛ ‌تنها تفریحی بود كه از آن لذت می‌بردم. 

دورخوانی در هتل چای :

حدود ۲۲ یا ۲۳ سال داشتم كه تصمیم گرفتم با دوستانم نمایشنامه‌هایی را اجرا كنیم. البته جایی برای تمرین نداشتیم. می‌رفتیم پارك شهر و در گوشه‌ای شروع به كار می‌كردیم. برای خودمان می‌گفتیم مثلا این قسمت سن نمایش است و آن قسمت هم صندلی تماشاچی‌هاست. بعد شروع می‌كردیم. گاهی هم می‌رفتیم قهوه‌خانه‌ای كه كنار كافه نادری بود و به آنجا هتل‌ چای می‌گفتیم. می‌رفتیم آنجا دور هم می‌نشستیم، چای می‌خوردیم و نمایشنامه دورخوانی می‌كردیم. خدا رحمتش كند مرحوم سخن‌سنج را؛ كلاس بازیگری داشت. گاهی پیش‌شان می‌رفتم و او هم كه عشق مرا می‌دید، اجازه می‌داد یك ساعتی در كلاسش باشم و در دفترش تمرین كنم. 

آینده یك جمع دوستانه :

از آن گروه بچه‌هایی كه با هم تمرین می‌كردیم تنها من به شكل حرفه‌ای بازیگر شدم. یكی از بچه‌ها به نام خورشیدی وارد روزنامه اطلاعات شد. احمد صفایی بعدها به كارگردانی پرداخت. آقای رادی‌پور هم بود. ‌هنرپیشه زن كارهای‌مان خانم مهرنیا بود كه باید التماس می‌كردیم و پولی به او می‌دادیم تا در كارمان بازی كند. 

 حس اولین تشویق مردم :

یك‌ بار در نمایش تفكری برای او بازی می‌كردم و هنگامی كه در پرده دوم نمایش تماشاچی‌ها برای اولین بار برای من دست زدند احساس فوق‌العاده‌ای پیدا كردم. در آنجا در نمایش مرحوم تفكری نقش یكی از لات‌های محله را داشتم. یك شب، تفكری به خاطر بیماری نتوانست بیاید. من كه نقش او را حفظ بودم به جایش بازی كردم و خیلی‌ها خوش‌شان آمد. 

 تولد آن بچه لوس تپل :

مدتی گذشت تا اینكه آقای محسن فرید كه برای رادیو نیروی هوایی نمایشنامه می‌نوشت، با نمایشنامه هزار و یك شب سراغ من آمد و گفت می‌خواهم نقشی را در این كار بازی كنی. نقش یك شخصیت شیرین بود كه مدام در داستان می‌گفت من زن خودم را می‌خواهم. از همان جا این كاراكتر بچه تپل لوس كمدی شكل گرفت. این نقش به خوبی دیده شد و من آن را به نوعی از اولیور هاردی وام گرفته بودم. شاید مرحوم میری ظاهر او را تقلید می‌كرد؛ اما من به واسطه شباهت فیزیكی با هاردی از نوع كارهایش الهام می‌گرفتم. هرچند سبك بازی مرحوم تفكری هم روی من تاثیر بسیار زیادی گذاشته بود. 




دعوت به كار در سینما :

كار من در تئاتر پله‌پله جلو رفت. بعد از مدتی وارد تئاتر پارس شدم و با مرحوم شفیع كه مردم او را با نقش كدخدای كارهای صمد می‌شناسند، نمایشنامه عاشق گیج اثر مولیر را كار كردم كه خیلی هم گل كرد و شش ماه هم روی صحنه بود. از آنجا به تئاتر نصر رفته، با دكتر والا همكاری كردم. آن روزها گاهی نقش‌های كوتاهی در سینما بازی می‌كردم تا اینكه وحدت عزیز مرا برای بازی در فیلم سینمایی روزنه امید دعوت كرد. من وحدت را از سالن‌های تئاتر می‌شناختم. در آن روزها بعد از مرحوم تفكری، دومین هنرپیشه گران‌قیمت و مطرح تئاتر بود. 



فروش آگهی به جای دستمزد :

زمانی كه تلویزیون كار می‌كردم، با مجموعه نمایشی هزار و یك شب بین مردم شناخته شده بودم. این مجموعه قصه‌های قشنگی داشت كه هر هفته پخش می‌شد. آن موقع چیزی به اسم برنامه‌سازی وجود نداشت. چندتایی فیلم خارجی پخش می‌شد چند تا هم موسیقی و در میان آن كارها هم نمایش‌هایی بود كه ما با دیگران كار می‌كردیم. جالب آنكه به ما پول هم نمی‌دادند و می‌گفتند می‌توانید آگهی بگیرید و پول آگهی را‌ بردارید. 

 تپلی از ایران تا دور دنیا :

یكی از نمایشنامه‌هایی كه كار كردیم و خیلی محبوب شد موش‌ها و آدم‌ها نوشته جان اشتاین بك بود. ‌هر كسی- چه مردم عادی و چه از قشر هنرمند- كار را دید، می‌گفت بسیار خوب بود. خدا رحمت كند احمد شاملو را. من این مرد بزرگ را ندیده بودم. وقتی كار را دید به من تبریك گفت. خودش را معرفی كرد و خواست صورت مرا ببوسد. برای من افتخاری بود. تصمیم گرفتم آن را به شكل یك داستان ایرانی در سینما كار كنم. به هر كسی می‌گفتم می‌گفت نمی‌شود تا اینکه یك روز آقای میرلوحی فیلمنامه‌‌نویس را دیدم، موضوع را با او در میان گذاشتم و گفتم می‌خواهم دو كار را برای من به شكل فیلمنامه درآوری. اول همین داستان بود و یكی هم داستان نصرالدین. گفتم یكی را برای گیشه می‌خواهم و یكی را برای دل خودم. آن موقع مثلا اگر به فیلمنامه‌نویس ۱۵ تومان می‌دادند، من چهار برابر به میرلوحی دادم تا این كار را بكند و او هم چند وقت بعد فیلمنامه را به من داد. فیلمنامه‌ای كه در ساخت آن ۵۰ - ۵۰ با ایرج صادق‌ پور شریك بودم و او بود كه اسم تپلی را برای فیلم پیشنهاد داد. فیلم بسیار گل كرد و اتفاق‌های عجیب و غریبی برایش افتاد. اكران‌های خوبی خارج از كشور در هند، مسكو، بیروت و. . . گرفت و به جشنواره‌های مهمی مانند سن‌سباستین دعوت شد. 

تغییر دستمزدها بعد از فردین :

الان كه به آن روزها نگاه می‌كنم و گاهی كه فیلم‌های خودم یا همكاران قدیمم را می‌بینم، غصه می‌خورم. ما راه را برای نسل‌های بعد باز كردیم. خدا فردین را رحمت كند. سینما به این مرد نازنین بسیار بسیار مدیون است. قبل از او فیلم‌ها فروشی نداشت؛ بازیگرها و عوامل دستمزدهای خیلی كمی می‌گرفتند. فردین که آمد، گفت من فلان مقدار دستمزد را می‌خواهم و بعدش ما هم جسارت پیدا كردیم دستمزدها را افزایش دادیم. 




همسر، فرزندان و نوه‌هایم :

سال ۴۳ برای اجرای نمایشی به نام یك ایرانی در تگزاس به اصفهان دعوت شده بودم. همان جا با همسرم آشنا شدم. همسرم اصالتا شیرازی هستند. وقتی به تهران برگشتیم، ازدواج كردم. یك پسر و یك دختر دارم كه هر دوی آنها ازدواج كرده‌اند و حالا صاحب سه نوه هستم. پسرم امید، چندتایی هم كار بازی كرد اما ادامه نداد. 

محمدعلی تبریزیان یا همایون

خیلی جاها نام مرا محمدعلی تبریزیان ذكر كرده‌اند، چون نام اصلی من محمد تبریزیان است. برادرم اسمش محمدمهدی بود. در خانه برای آنكه ما را با هم اشتباه نكنند و راحت‌ تر صدایم كنند، به من همایون می‌گفتند و همین نام روی من ماند و بعدها هم با همین اسم كار كردم. 

 زندگی در انگلستان و بازگشت :

قبل از سال ۱۳۵۷ حدود دو، سه سالی با خانواده‌ام در انگلستان زندگی می‌كردم. یعنی سال ۱۳۵۶ از ایران رفتم و سال ۵۸ برگشتم. من همیشه ایران را دوست داشتم و به نظرم همه ما یك‌جورهایی جان خودمان را برای كشورمان می‌دهیم. حتی هنگامی‌كه برگشتم، سعی كردم مردم را با تئاتر درست و فارغ از آن مسائل قبلی آشتی بدهم. نمایشنامه بازرس نوشته گوگول را روی صحنه بردم كه یك متن جدی بود. می‌خواستم مردم با تئاتر جدی آشنا بشوند و جالب آنكه مردم اصلا انتظار چنین كاری را نداشتند و برایشان عجیب بود. 

علی استخوانی و هزاردستان حاتمی :

بعد از انقلاب اسلامی چندتایی كار بازی كردم. حتی قرار بود نقش علی استخوانی را در هزار دستان برای علی حاتمی بازی كنم. تست گریم و لباس دادم و قرارداد هم بستم؛ اما كار دچار تغییرات زیادی شد و بعد محمدعلی كشاورز آن نقش را با عنوان شعبون بی‌مخ بازی كرد. 

سینمای این روزهای ما :

گاهی تلویزیون و مجموعه‌های آن را می‌بینم. به واسطه همین كارها هم با چهره‌های جدید بازیگری آشنا می‌شوم؛ مثلا چند قسمت از سریال ستایش را دیدم كه كار بدی نبود. می‌دانید راستش در دوره ما قبل از آنكه من وارد سینما شوم، زمانی بود كه فیلم‌ها مسخره‌بازی بودند. حتی بلد نبودند دیالوگ بگویند یا مونتاژ كار خیلی بد بود و. . . گاهی حتی كل عوامل فنی كار ۶ نفر بودند. سینه‌موبیل و امكانات دیگر نبود. یادم هست سر همان فیلم تپلی دوربین را روی كول‌مان جابه‌جا می‌كردیم. با آن امكانات انتظار زیادی از سینما نمی‌رفت. حالا با امكانات پیشرفته و دانش مدرن روز نباید كارهای ضعیف ساخته شود. 


دورهمی‌های دوستان قدیمی :

دلم برای همه دوستان قدیمم تنگ شده و همه آنها را دوست داشتم و دارم. اینكه می‌گویم ناصر یا وحدت را دوست دارم، واقعی و از صمیم دل است. من حاضرم تمام زندگی‌ام را بدهم؛ اما پای ناصر درد نگیرد یا حال وحدت خوب باشد. الان هم هر زمانی كه بشود دور هم جمع می‌شویم و همدیگر را می‌بینیم. من واقعا با مشغله رستوران و فست‌فود حتی یك ساعت هم نمی‌توانم وقت آزاد داشته باشم؛ اما برای دورهمی‌هایی كه داریم همیشه حاضرم. 

خاطره آفتاب فراری متل‌ قو :

یكی از خاطراتی كه از وحدت دارم مربوط به زمانی است كه با او در مرغابی سرخ‌ كرده كار می‌كردم. سال ۳۹ بود. در آن كار او تهیه‌كننده بود. من و خانم ریاحی هم بازی می‌كردیم. قرار بود برای بعضی سكانس‌ها سه روز به متل‌قو برویم و نیاز به صحنه‌های آفتابی داشتیم. اما از شانس ما بارندگی بود. گاهی یكی از قایقران‌های محلی از روی غریزه می‌گفت كه مثلا فردا ساعت ۵ هوا آفتابی است؛ ما هم كل صحنه را آماده‌ می‌كردیم اما بعد از چند دقیقه آفتاب می‌رفت و ابری می‌شد. همین‌طوری یك ماه ماند‌ن‌مان طول كشید. آقایی كه صاحب متل‌قو بود پیشنهاد داد برای آنكه ضرر هم نكنیم به جای هزینه‌های گروه شب‌ها در سالن تئاتر برنامه اجرا كنیم. در آن مدت هم كار را گرفتیم و هم شب‌ها نمایش اجرا می‌کردیم. 

نظرات

پست‌های پرطرفدار