نگاهی به زندگی هنری زنده یاد منوچهر نوذری «آقای خنده ایران»


منوچهر نوذری - Manouchehr Nozari

Manoochehr Nozari (1936–2005) - Actor , Miscellaneous Crew , Director





************

منوچهر نوذری

تاريخ و محل تولد : دهم ارديبهشت ماه سال ۱۳۱۵ - قزوين

 زندگينامه :

منوچهر نوذري متولد ۱۳۱۵ در قزوين، داراي مدرك ديپلم است. وي فعاليت هنري را سال ۱۳۳۲ به عنوان دوبلور در راديو آغاز كرد. او سينماي حرفه اي را سال ۱۳۴۱ با بازي در فيلم «لاله آتشين» به كارگرداني محمود نوذري و هوشنگ لطيف پور آغاز كرد و با ساخت فيلم «ايوالله» نخستين تجربه اش در كارگرداني را مقابل دوربين برد. نوذري در دهه ۱۳۵۰ با مهاجرت به مصر فيلم «الو من گربه هستم» را ساخت و پس از بازگشت به ايران برنامه پر مخاطب «صبح جمعه با شما» را كارگرداني كرد. نوذري برادر محمود نوذري (كارگردان و فيلمبردار) و پدر ايرج نوذري (بازيگر سينما و تلويزيون) مي باشد. او در ۱۶ آذر ۱۳۸۴ به ديدار حق شتافت.


فيلم شناسی :   كارگردان (۳) / نويسنده (۳) / بازيگر (۸) / تهيه كننده (۱) / تدوين (۱) / ضبط موسيقي (۱) / نوازنده (۲) / شعر (۲) / صدابردار (۱) / سرپرست گويندگان (۴) / امور فني صدا (۱) / گويندگان (۱) / طراح حركات موزون  (۱)

**********

 فيلم شناسی :
كارگردان  : (۳) مورد
(۱۳۵۰)
۱ -  خيالاتي (۱۳۵۲)
۲ -  خيلي هم ممنون (۱۳۵۱)
۳ -  ايواللّه (۱۳۵۰)

*****
نويسنده  : (۳) مورد
(۱۳۵۰)
۱ -  خيالاتي (۱۳۵۲)
۲ -  خيلي هم ممنون (۱۳۵۱)
۳ -  ايواللّه (۱۳۵۰)

*****

بازيگر  : (۸) مورد
(۱۳۸۰)(۱۳۵۰)(۱۳۴۰)
۱ -  چند مي گيري گريه كني (۱۳۸۴)
۲ -  خيالاتي (۱۳۵۲)
۳ -  غروب بت پرستان (۱۳۴۷)
۴ -  گوهر شب چراغ (۱۳۴۶)
۵ -  اميرارسلان نامدار (۱۳۴۵)
۶ -  حسين كرد (۱۳۴۵)
۷ -  افق روشن (۱۳۴۴)
۸ -  لاله آتشين (۱۳۴۱)

*****

تهيه كننده  : (۱) مورد
(۱۳۵۰)
۱ -  خيالاتي (۱۳۵۲)

*****
تدوين  : (۱) مورد
(۱۳۵۰)
۱ -  خيالاتي (۱۳۵۲)

*****

ضبط موسيقي  : (۱) مورد
(۱۳۵۰)
۱ -  يك جو غيرت (۱۳۵۱)

*****

نوازنده  : (۲) مورد
(۱۳۵۰)
۱ -  خيالاتي (۱۳۵۲)
۲ -  آسمون بي ستاره (۱۳۵۰)

*****

شعر  : (۲) مورد
(۱۳۵۰)
۱ -  خيالاتي (۱۳۵۲)
۲ -  خيلي هم ممنون (۱۳۵۱)

*****

صدابردار  : (۱)مورد
(۱۳۴۰)
۱ -  شوخي نكن دلخور مي شم (۱۳۴۵)

*****

سرپرست گويندگان  : (۴) مورد
(۱۳۷۰)(۱۳۶۰)(۱۳۵۰)
۱ -  حسنك (۱۳۷۰)
۲ -  شنگول و منگول (۱۳۶۸)
۳ -  هي جو (۱۳۶۷)
۴ -  يك جو غيرت (۱۳۵۱)

*****

امور فني صدا  : (۱) مورد
(۱۳۵۰)
۱ -  خيالاتي (۱۳۵۲)

*****

گويندگان  : (۱) مورد
(۱۳۷۰)
۱ -  كميته مجازات (۱۳۷۷)

*****
طراح حركات موزون  : (۱) مورد
(۱۳۵۰)
۱ -  خيالاتي (۱۳۵۲)


*************************

نگاهی به زندگی هنری زنده یاد منوچهر نوذری «آقای خنده ایران»

منوچهر نوذری کار خود در تلویزیون را در برنامه ای به نام «هزار برگ، هزار رنگ» که کاری از گروه کودک و نوجوان شبکه اول بود آغاز کرد. تهیه کننده ی این برنامه مهناز میرجهانگیری و کارگردان هنری آن حسین فردرو بود. او یک شخصیت کاملا تلویزیونی بود و علیرغم اینکه سابقه اش در رادیو از تلویزیون بیشتر بود، با این حال تلویزیون را خیلی خوب می شناخت و سبکش کاملا با بقیه متفاوت بود.

در برنامه ی «هزار برگ، هزار رنگ» آیتمی به نام «برگ سیاه تاریخ» وجود داشت که به زندگی افراد بدنام تاریخ به صورت نمایشی می پرداخت. مرحوم منوچهر نوذری از این برنامه بود که مطرح و راه برای حضورش در تلویزیون هموار شد.


منوچهر نوذری کار خود در تلویزیون را در برنامه ای به نام «هزار برگ، هزار رنگ» که کاری از گروه کودک و نوجوان شبکه اول بود آغاز کرد. تهیه کننده ی این برنامه مهناز میرجهانگیری و کارگردان هنری آن حسین فردرو بود.

............


زنده یاد نوذری؛ هنرمندی که همواره با عبارت «به نام یگانه عالم» سخن خود را آغاز می کرد و بعدها با نام «آقای خنده ایران» شهرت یافت. برنامه های «صبح جمعه با شما» (در نقش آقای ملون) و «مسابقه هفته» او سال ها از پر طرفدارترین کارهای تلویزیون و رادیو به شمار می آمد.
مرحوم نوذری در اواخر عمرش مدتی هم اجرای برنامه «صندلی داغ» را بر عهده گرفت؛ از آخرین کارهای او هم می توان به برنامه ای رادیویی با عنوان «پنج شنبه شنیدنی» اشاره کرد.

حسین فردرو، کارگردان و تهیه کننده تلویزیون به ایسنا می گوید: «منوچهر نوذری در برنامه ی «هزار برگ هزار رنگ» راوی بود. از این برنامه بود که مطرح شد و راه برای حضورش در تلویزیون هموار شد. اگرچه نوذری با رادیو همکاری داشت اما در تلویزیون، اولین برنامه خود را پس از انقلاب با «هزار برگ، هزار رنگ» آغاز کرد که موفق هم بود. بعدها پس از این برنامه بود که کار منوچهر نوذری در «مسابقه هفته» آغاز شد و از او برای اجرای این کار دعوت کردند.

«مسابقه هفته» را حسین احمدی تهیه کنندگی می کرد و از آن زمان به بعد بود که هشت سال این مسابقه به طول انجامید. نوذری که به عنوان مجری در این برنامه حضور پیدا کرد، راه را برای خود هموار کرد و پس از این برنامه های دیگری را اجرا کرد.»
«مرحوم منوچهر نوذری علاقه زیادی به تاریخ تلویزیون داشت به گونه ای که از دستگا ه ها و ابزارهایی که در طول تاریخ وجود داشت، آرشیوی را برای خود نگهداری می کرد.
او یک شخصیت کاملا تلویزیونی بود و علیرغم اینکه سابقه اش در رادیو از تلویزیون بیشتر بود، با این حال تلویزیون را خیلی خوب می شناخت و سبکش کاملا با بقیه متفاوت بود.»

حسین فردرو سپس با اشاره به حضور منوچهر نوذری در تلویزیون، از خاطرات او و پسرش یاد می کند و می گوید: زمانی که نوذری بیمار شد با علیرضا جاویدنیا که خود را شاگرد او می داند به بیمارستان برای عیادت او رفتیم. من در آنجا کمتر پسری را دیده ام که این قدر پدرش را دوست داشته باشد و احساساتی باشد.

او درباره ی حس ایرج نوذری نسبت به پدرش می گوید: همیشه تواضعش نسبت به پدرش نمونه بوده است و همیشه با افتخار دست پدرش را بوسه می زد. حتی از صمیم قلب حرف های او را گوش می داد و ده ها بار شاهد این بوده ام که ایرج نوذری تحت تاثیر پدرش گریه می کرد.

فردرو با بیان اینکه روش منوچهر نوذری در اجرا، طنز بود، خاطرنشان می کند: ایرج نوذری برخلاف او جدی و مثل بچه های ۱۵ ساله با پدرش برخورد می کرد و شایعاتی که نسبت به رابطه این پدر و پسر گفته بودند که او از پدرش دلخور است به هیچ وجه صحت ندارد و شاهد آن نبوده ام.

وی که ارتباط بیشتری با این پدر و پسر داشت، می گوید: روزهای آخر منوچهر نوذری توجه بیشتری به ایرج نوذری داشت. با تمام مشکلات و مریضی هایی که داشت در برخی از برنامه از جمله برنامه «ستاره ها» از نزدیک شاهد اجرای ایرج بود. البته ایرج توانایی هایش در بخش تیپیک و دراماتیک است اما پدرش طنز دوست داشت. ولی به هر حال موفقیت ایرج به عنوان یک چهره تلویزیونی بر روی پدرش تاثیر خوبی داشت.

حسین فردرو در ادامه از خاطره ای که در مسابقه تاریخی «ستاره ها» با حضور ایرج نوذری و منوچهر نوذری شکل گرفت، یاد می کند و می گوید: در مسابقه «ستاره ها» از منوچهر نوذری درخواست شد که به عنوان مجری و ایرج نوذری هم به عنوان شرکت کننده در این برنامه حضور داشته باشند و آن ها نیز حاضر شدند. این مسابقه که در نوروز پخش شد به قدری جذاب و خوب بود که یک جورایی تاریخی محسوب می شود.

منوچهر نوذری فعالیت خود را در عرصه ی سینما در سال ۱۳۳۸ با فیلم هایی مانند «امیر ارسلان نامدار» آغاز کرد و در ادامه در فیلم های «گوهر شب چراغ»، «خیالاتی»، «کوچه اقاقیا» ، «عصای پیر»، «باجناق ها»، «چند می گیری گریه کنی» و «تهران ساعت بیست» به ایفای نقش پرداخت.

او از اواسط مهر ماه ۸۴ به دلیل عوارض قلبی، کلیوی و دیابت بین خانه و بیمارستان در رفت و آمد بود. از اویل آذر ماه به دنبال عفونت کلیوی دربخش دیالیز بیمارستان مدرس بستری شد و سپس ۱۶ آذر ۸۴ در سن ۶۹ سالگی درگذشت.


******************












































**********************

منوچهر نوذری - Manouchehr Nozari


Manoochehr Nozari (1936–2005) - Actor , Miscellaneous Crew , Director















نظرات

پست‌های پرطرفدار