۱۳۹۱ بهمن ۷, شنبه

چنگیز جلیلوند در خبرآنلاین: از تئاتر به دوبله رسیدم/ مگر با صدای من شهرت وثوقی و فردین کم شد؟



چنگیز جلیلوند: تا زمان نمایش «پدرم حاج‌محمود» در هیچ فیلمی بازی نمی‌کنم

چنگیز جلیلوند در خبرآنلاین: از تئاتر به دوبله رسیدم/ مگر با صدای من شهرت وثوقی و فردین کم شد؟

سینما - چنگیز جلیلوند معتقد است که هنوز هم اگر دوبلورها به جای برخی از بازیگران حرف بزنند بازی آن‌ها بیشتر دیده می‌شود.

محبوبه ریاستی: چنگیز جلیلوند اگرچه این روزها ترجیح می‌دهد که بیشتر به عنوان بازیگر مقابل دوربین کارگردانان سینما و تلویزیون برود، اما صدایش برای مخاطبان فارسی زبان سینما با بخش مهمی از تاریخ سینمای ایران و جهان گره خورده‌است. او که کارش را از تئاتر آغاز کرده و جزو نسل طلایی دوبله ایران است، در روزهای پایانی دی مهمان خبرآنلاین شد تا از دغدغه‌های این روزهایش حرف بزند و خاطراتش را از چند دهه فعالیت در عرصه دوبله بازگو کند.

از دنیای این روزهای چنگیز جلیلوند چه خبر؟
در حال حاضر فعالیت‌های سینمایی‌ام را بیشتر کردم، به این دلیل که کار دوبله من را مثل گذشته ارضا نمی‌کند؛ نه فیلم خوب داریم و نه اصلا فیلم هست. وقتی این خلاء را احساس می‌کنم، ترجیح می‌دهم به طرف سینما بروم. هر چند که سینما هم مثل گذشته نیست، اما بهر حال دوستانم در این عرصه به من لطف دارند و از من برای بازی دعوت می‌کنند. 


 اما‌‌ همان طور هم که خودتان اشاره کردید فیلم‌های سینمای امروز هم چندان چنگی به دل نمی‌زنند؟ اساسا سال‌هاست که به قشر هنرمند کم لطفی شده است و هر روز هم با چالش‌های مختلفی روبه رو می‌شویم، به هر حال امیدوارم روزی روزگاری مسئولان گوشه چشمی هم به هنرمندان و سینما داشته باشند.
 

راستی چرا تعداد سینما رو‌های قدیم بیشتر از امروز بوده است؟ چون هم فیلم خوب کم نبود و هم اکثر فیلم‌ها از دوبله خوبی برخوردار بودند وکمتر کسی بدون دوبله فیلم می‌دید ما در قدیم حدود 100تا سینما داشتیم که همیشه هم مملو از تماشاگر بودند وحتی اگر فیلمی گل می‌کرد نه تنها مردم جلوی سینما‌ها صف می‌بستند، بلکه دو یا سه بار برای دیدن آن فیلم به سینما می‌رفتند، ضمن این که سینما‌ها گروه گروه بودند، مثلا سینماهای درجه یک فقط فیلم خارجی نشان می‌دادند و درجه دو فیلم‌های فارسی.
 

فیلم‌ها چند وقت به چند وقت عوض می‌شدند؟ آن هم با این تعداد سینما؟ده روز به ده روز، و یا حتی هفته به هفته. خوشبختانه تولیدات فیلم‌ها خیلی خوب بودند و جالب اینجاست که اکثر مردم هم نه تنها اسم بازیگران ایرانی را می‌دانستند، بلکه با خیلی از بازیگران خارجی هم آشنا بودند. مثلا همه مارلون براندو را می‌شناختند، اما امروز با این همه پیشرفت فقط تعداد کمی از مردم آن هم افراد خاص بازیگران خارجی را می‌شناسند.
 

قیمت بلیط‌ها چگونه بود؟آن قدر ی بود که به خانواده فشار نیاورد ضمن اینکه جای پارک ماشین هم به اندازه کافی وجود داشت، بر عکس سینما‌های امروز، مثل سینما فرهنگ که با آن همه خرج، یک پارکینگ درست و بزرگ ندارد. از طرف دیگر یک خانواده 5نفره باید برای سینما رفتن و خوردن یک شام بیرون از منزل  حداقل 100هزار تومان خرج کند.

آقای جلیلوند عشق سینما شما را به کار دوبله کشاند یا برعکس؟من سینما را دوست داشتم، اما هدف اصلی من تئا‌تر بود و اصلا به سینما فکر نمی‌کردم. خاطرم هست سال 36-37بود که به همراه تعدادی از دوستانم به لاله زار رفتیم تا در کلاس‌های بازیگری شرکت و آموزش ببینیم تا اینکه در تئا‌تر «جامعه باربد» که آن زمان گروه معروفی بود، به همراه 10 الی 12 نفر دیگر از بین 500نفر قبول شدم. پس از یک سال هم نقش اول بازی کردم، اصلا بازی در تئا‌تر یک مساله خیلی خاص برای من بود. یکی از نمایش‌های معروفی که در آن زمان بازی کردم نمایش «افیون» بود که در باره زندگی یک نقاش بود.
 

از چه زمانی متوجه شدید که از صدای خاصی دارید؟در تئا‌تر متوجه شدم که مردم به صدای من توجه نشان می‌دهند وکم کم از آنجا جذب کار دوبله شدم.
 

غیر از شما چه کسی در خانواده‌تان از صدای خوبی برخوردار بود؟ پدرم هم صدای رسایی داشتند و به فارسی، روسی لری وکردی هم مسلط بودند.
 

 آقای جلیلوند آیا از مسیری که تا به امروز طی کرده‌اید راضی هستید؟ بله اما همیشه متاسف بودم از اینکه به خاطر کار دوبله نتوانستم مدرکی از دانشگاه بگیرم همیشه هم دوست داشتم در رشته تاریخ و جغرافی تحصیل کنم چون به شدت به این‌ها علاقه‌مند بودم ولی متاسفانه نشد تا اینکه وقتی به آمریکا رفتم چون در یک محیط کالجی بودم، توانستم به دانشگاه بروم و فوق لیسانس مدیریت بازرگانی بگیرم که به هر حال برایم شیرین بود.
 

هیچ وقت در اوج کار دوبله دل تنگ بازی در تئا‌تر نشدید؟خیر چون دیگر تئاتری نبود که بخواهم دل تنگش بشوم، اگر بود حتما آن را ادامه می‌دادم، ولی نبود. ضمن این که دیگر آن قدر در گیر کار دوبله شده بودم که تمام حواسم به آن بود.
 

اگر اشتباه نکنم در دهه‌های 30و40دوبله ایران در دنیا زبانزد بوده، در این مورد بیشتر توضیح دهید؟ بله آن زمان واقعا دوبلورهای ما ذوق و اشتیاق عجیبی داشتند و بیشتر فیلم‌ها هم در ایتالیا دوبله وسپس به ایران می‌آمد تا این که جوانان زیادی به این کار علاقه‌مند شدند که اکثر آن‌ها هم جزو گروه‌های تئا‌تر بودند و از دانشکده و یا خیابان نیامده بودند. کم کم فیلم‌های دیگر در ایران دوبله می‌شد و مردم هم بسیار استقبال می‌کردند. ضمن این که باید بگویم مسائلی مثل سن بالا و یا نداشتن مدرک تحصیلی مانع از جذب افراد نمی‌شد، ما نیاز به صدای خوب داشتیم، اما الان می‌گویند چون مثلا 31سال داری و یا دانشگاه نرفتی پس نمی‌توانی دوبلور هم شوی حتی اگر صدای خوبی هم داشته باشی. واقعیت این است که ما در حال حاضر نیاز به استعداد تازه داریم.
 

آن زمان چقدر طول می‌کشید تا کسی بتواند پشت میکروفون قرار بگیرد و به جای یکی از شخصیت‌های فیلم صحبت کند؟خب خیلی‌ها می‌آمدند و پس از مدتی می‌رفتند و عده‌ای هم که علاقه‌مند بودند، می‌ماندند و آموزش می‌دیدند به هر حال بستگی به یادگیری و استعداد افراد داشت.
 

آقای جلیلوند مساله‌ای که وجود دارد این است که نسل شما نسل موفقی بودند و نسبت به کاری که انجام می‌دادند، عشق می‌وزیدند بر عکس نسل امرز که بسیار شتاب زده هستند؟ فکر می‌کنید چرا این اتفاق برای نسل ما افتاده است؟چون فضای الان خالی از آرامش است، نسل امروز بسیار شتاب زده عمل می‌کنند و زود می‌خواهند نتیجه بگیرند، ضمن این که نسل گذشته با عشق و ذوق کار می‌کرد و مسائل مالی هم چندان برایش مهم نبود.
 

مهم‌ترین استودیو‌های آن زمان را به خاطر دارید؟ بله استودیو دماوند واستودیو پلاژ جزو معروف‌ترین استودیو‌ها بودند.
 

آقای جلیلوند می‌شود گفت که کار دوبله به نوعی بازیگری پنهان است؟
بله چون دوبلور به واسطه صدا حس را به مخاطب منتقل می‌کند که خب کار بسیار دشواری هم هست، البته این صدا زمانی تبلور پیدا می‌کند که پشت میکروفون دوبله قرار بگیریم وگرنه هر میکروفونی این قداست و ارزش را ندارد. 
 

آیا شما هنوز هم با دوبله فیلم‌ها موافق هستید؟ بله چون ما بازیگران زیادی داریم که صدایشان خوب نیست و اگر دوبلور به جای آن‌ها حرف بزند کارشان بیشتر دیده می‌شود مگر وقتی من به جای وثوقی یا فردین حرف زدم چیزی از شهرت آن‌ها کم شد، به هرحال هر چیزی یک اصولی دارد.
 

چند در صد از دوبله فیلم‌هایی که انجام دادید به انتخاب خودتان بوده است؟تا زمانی که مدیر دوبلاژ نبودم همیشه مدیر دوبلاژ من را نتخاب می‌کرد و زمانی هم که خودم مدیر دوبلاژ شدم همیشه به جای نقش‌هایی که قبلا به جای آن‌ها حرف زده بودم ،صحبت می‌کردم که بیشتر آن‌ها هم نقش اول بودند مانند مارلون براندو ، برت لنکستر ...

آیا پس از این همه سال فعالیت در دوبله هنوز هم به آن وابسته هستید؟ بله البته من همیشه به بازیگری فکر می‌کنم، اما هنوز هم برای دوبله یک فیلم خوب سر از پا نمی‌شناسم وبرای دوبله به معنای واقعی کلمه اشتیاق دارم.

فصل کرگدن (آخرین شعر کرگدن) - کارگردان : بهمن قبادی

دانلود فیلم جدید فوق العاده زیبا ودیدنی فصل کرگدن محصول 2012 ایران و ترکیه

( بازیگران : آرش ، بهروز وثوقی ، مونیکا بلوچی و و برن ساعت و بازیگران مطرح ترکیه )
( با کارگردانی بهمن قبادی )
( این فیلم روایتگر یک داستان عاشقانه ی شاعر كرد است که از طريق اشعارش
 به دنبال زندگى گم شده خودش است )
( این فیلم برنده بهترین فیلمبرداری از جشنواره فیلم سن‌سباستین شد )


فصل کرگدن :آخرین شعر کرگدن فیلمی به کارگردانی بهمن قبادی و با بازی مونیکا بلوچی٫ بهروز وثوقی و آرش لباف و بازیگر فیلم ترکی عشق ممنوعبرن سات می‌باشد. این فیلم نشان‌دهنده یک داستان عاشقانه پس از تحولات سیاسی بعد از انقلاب ۵۷ ایران می‌باشد. اخرین شعر کرگدن اولین فیلم بهمن قبادی است که در ترکیه ساخته میشود.

 

 

TIFF 2012

Four things we learned at the Rhino Season press conference

Jemal Countess/Getty Images
Jemal Countess/Getty ImagesModerator Erik Kohanik Actress Belasim Bilgin, actress Monica Bellucci, director Bahman Ghobadi, actor Behrouz Vossoughi and actor Arash Labaf

 

What: Rhino Season
When: Sept. 12, 3 pm
Who: Monica Bellucci, Belcim Bilgin, Bahman Ghobadi, Behrouz Vossoughi, Arash Labaf
1. Iranian director Bahman Ghobadi REALLY likes his lead actor.
“I can’t talk unless Behrouz is close to me, sorry,” he said, at the beginning of the press conference for Rhino Season, an emotional drama set during and after the Iranian revolution. This prompted some chair-shuffling and awkward pausing so that actor and director could sit side-by-side. Ghobadi then spoke about how he idolized Vossoughi as a young man and was desperate to work with him as a filmmaker, which led to a lot of embracing between the two (much easier accomplished when sitting side-by-side).
2. When two beautiful women start whispering to one another, cameras start clicking.
Halfway through the press conference, while the director was speaking to the crowd in Farsi, Italian model and actress Monica Bellucci began whispering to her co-star, Belcim Bilgin. A few cameras clicked. Then Bellucci cupped her hand delicately over Bilgin’s cheek. A lot more cameras began clicking. Then the two women bent their heads and turned away slightly so that it appeared they might actually be kissing, and the photographers went berserk. Nobody knows what the actresses were saying to one another.
3. Animals belong in movie titles, but sadly not in the audience.
Ghobadi, whose previous films include Turtles Can Fly, A Time for Drunken Horses and No One Knows About Persian Cats, says he feels greater affinity toward animals than people, but unfortunately animals aren’t allowed into cinemas to watch his films, so he puts them in the titles of his movies instead. “I can sit there for hours looking at a cat, wondering what kind of message it might be trying to send me.”
4. Bahman Ghobadi has three things (sort of) to say about Monica Bellucci.
He listed them, in this order: 1. She’s a good human being; 2. She’s a good human being; 3. She’s a very good actress.
































 http://www.imdb.com/title/tt1850419/

 

https://www.youtube.com/watch?v=lgBiGOqK7dA

 

https://www.youtube.com/watch?v=lgBiGOqK7dA

 

Avi / 700MB

Fasle Kargardan
 

   


۱۳۹۱ بهمن ۲, دوشنبه

Strange Art by Sarah Illenberger

German art director Sarah Illenberger has sent amazing art images from her ongoing project 'strange fruits'. the series is an eclectic collection. Of re-imagined fruits and vegetables - from a hairy apple to a diamond-shaped beetroot, the pieces are meticulously hand-crafted for an often humorous outcome. through the combined techniques of photography and sculpture, the work playfully transforms food into a truly visual feast. 20 more images after the break...

«فروزان»؛ ستاره درخشان سینمای ایران

«فروزان»؛ ستاره درخشان سینمای ایران فروزان -=- Parvin Kheyrbakhsh -=- Forouzan اطلاعات در ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد : http...